Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13 yıllık hapis cezasına ilişkin sanık temyizinin Yargıtay 1. Ceza Dairesince reddi ve hükmün onanması kararı.
Özet: Sanık müdafiinin, önceki bozma kararı sonrası İzmir Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığa verilen 13 yıl hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve hak yoksunluğunu içeren mahkûmiyet hükmüne yönelik eksik inceleme, suç vasfı, ceza miktarı ve haksız tahrik gibi nedenlerle yaptığı temyiz başvurusu, tüm hukuki süreçlerin usul ve kanuna uygun yürütüldüğü, yeterli inceleme yapıldığı, eylemin kasten gerçekleştirildiği, suç vasfının doğru belirlendiği, haksız tahrik şartlarının oluşmadığı ve verilen cezanın yasal bağlamda gerekçelendirildiği tespit edilerek esastan reddedilmiş ve mahkûmiyet hükmü oy birliğiyle onanmıştır.
1. Ceza Dairesi         2025/2626 E.  ,  2025/7105 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/482 E., 2025/526 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.03.2024 tarihli ve 2024/403 Esas, 2024/631 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.12.2024 tarihli ve 2024/3106 Esas, 2024/8417 Karar sayılı ilâmı ile teşebbüsün derecesi yönünden gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulması ve haksız tahrik koşullarının bulunmaması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozma ilamı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2025 tarihli ve 2025/482 Esas, 2025/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81, 35, 58, 53. maddelerine göre 13 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, fazla ceza tayinine , haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin bozma ilamı, usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, haksız tahrik koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 26.02.2025 tarihli ve 2025/482 Esas, 2025/526 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2025 tarihinde karar verildi.