Yargıtay 9. Ceza Dairesinden çocuğun cinsel istismarı davasında TCK 32 uyarınca sanığın akıl sağlığı araştırılmadan verilen mahkumiyetin bozulması kararı.
Özet: Çocuğun cinsel istismarı suçundan yargılanan sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının istinafta esastan reddedilmesi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, sanığın Türk Ceza Kanununun 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ya da davranışlarını yönlendirme yeteneğinin tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumundan gözlem ve ilgili ihtisas kurulu raporları alınmadan, sadece gözlem raporuna dayalı eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunarak, Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı esastan ret kararı bozulmuş, sanığın tahliye talebi reddedilerek dosya ilk derece mahkemesine iade edilmiştir.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2025/1903 E., 2025/1231 K.SUÇ : Çocuğun cinsel istismarıHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİA. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemiÖzetle, görevlendirilen vekil lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemiÖzetle, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, görgü tanığının bulunmadığına, olayın geç intikal ettiğine, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eylemin sarkıntılık suçu kapsamında kaldığına, sanığın beraatine, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, tahliyesine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca sanıkta herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususunun tespiti için İstanbul Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden gözlem raporu aldırılıp ayrıca ilgili ihtisas kurulundan da olay tarihinde işlediği suç nedeniyle sanık hakkında aynı Kanun'un 32. maddesinin birinci fıkrası veya 32. maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edilip edilemeyeceğine dair rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken sadece Gözlem İhtisas Dairesi raporuna dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Tutukluluk şartlarında bir değişiklik olmadığından tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde karar verildi.