Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararını ve istinaf başvurusunun esastan reddi hükmünü temyiz incelemesi sonucunda hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinde esastan reddedilmesi üzerine, sanık müdafiinin müvekkilinin suçu işlemediği ve delillerin dikkate alınmadığı yönündeki temyiz itirazları, sanığın savunmaları ile mağdur ve şikayetçi beyanları doğrultusunda mahkemenin takdir ve gerekçesinin yerinde bulunduğu, delillerin eksiksiz sergilenip doğru nitelendirildiği, mağdur sayısı dikkate alındığında cezada artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği tespit edilmesine rağmen aleyhe temyiz olmaması nedeniyle bozma yapılamayacağı gerekçeleriyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddi kararı hukuka uygun bulunup oy birliğiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3598 E., 2022/3598 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz isteği; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, dosya kapsamında dinlenilen tanıklar ve kaza tespit tutanağının dikkate alınmadığına, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı kararın bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇESanığın savunmalarına, katılanlar ..., ... ile ... ve şikayetçi ..'nin beyanlarına göre sanığın mahkumiyetine, engel sabıka kaydı nedeniyle hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Hükümde mağdur sayısı dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbiki sırasında artırım oranında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2025 tarihinde karar verildi