Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın beraat eden ilk derece mahkemesi hükmünün bölge adliye tarafından kaldırılarak verilen hırsızlık mahkûmiyetine ilişkin temyiz itirazını esastan reddetti.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararı, katılan vekilinin istinafı üzerine bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş olup, sanığın suçsuz olduğunu ve olay yerinde tuvalet ihtiyacı için bulunduğunu iddia ederek yaptığı temyiz başvurusu üzerine, bölge adliye mahkemesinin mahkûmiyet kararının hukuka uygun olduğu değerlendirilerek sanığın temyiz istemi esastan reddedilmiş ve hüküm onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/20760 E.  ,  2025/21287 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1295 E., 2022/3662 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak mahkûmiyet hükmü tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği, katılan vekilinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 35. ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve tekerrür hükümlerinin uyguanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin "Suçsuz olduğuna, olay yerinde tuvalet ihtiyacını gidermek amacıyla bulunduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.