Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi hükmünü hukuka uygun bularak savcılık temyiz istemini reddetmiştir.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri, istinaf incelemesi sonucunda istinaf mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verilmiştir; bu kararlara karşı cumhuriyet savcısının, dosya kapsamındaki delillere göre sanık hakkında mahkûmiyet gerektiği yönündeki temyiz istemi incelenmiş ve istinaf mahkemesinin beraat kararlarında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, savcının temyiz başvurusu reddedilerek istinaf mahkemesinin beraat hükümleri onanmıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/20644 E.  ,  2025/21283 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/28 E., 2022/3456 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükümleri kaldırılarak beraat hükümleri tesisi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu (İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1, ve 62. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezasına ve mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 151/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezasına karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi kararları kaldırılarak, sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararının verildiği anlaşılmakla, hükümlerin temyizi kabil olduğu), 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin özetle; "Dosya kapsamındaki deliller itibariyle sanık hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararları hukuka uygun bulunduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.