Hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının, tekerrür değerlendirilmemesinin aleyhe temyiz yokluğundan bozma nedeni sayılmayarak Yargıtayca onanması.
Özet: Hırsızlık suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyetin bölge adliye mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiyle onanmasına karşı sanık müdafiinin, suçun oluşmadığı ve delil yetersizliği iddialarıyla yaptığı temyiz başvurusunda, sanığın tekerrüre esas mahkumiyeti olmasına rağmen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmamasının aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmadığı belirtilerek, bölge adliye mahkemesi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2023/20797 E.  ,  2025/21279 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/2072 E., 2022/1917 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "Sanığın suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösteren kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmayıp atılı suçtan dolayı hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 50. ve 51. ve 62. maddelerinin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Adlî sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkûmiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.