Yargıtay 4. Ceza Dairesi, karşılıklı hakaret suçunda sanıklara ceza verilmesine yer olmadığına dair istinaf kararını onarken temyiz talebini esastan reddetti.
Özet: Hakaret suçundan yargılanan sanıklar hakkında, fiilin karşılıklı olduğunun anlaşılması nedeniyle ilk derece mahkemesince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, bu karar istinaf mahkemesince esastan reddedilerek onanmıştır. Katılan vekilinin temyiz başvurusu üzerine dosya Yargıtaya taşınmış; Yargıtay da karşılıklı hakaret gerekçesiyle önceki mahkeme kararlarında hukuka aykırılık bulmayarak, temyiz isteminin esastan reddine ve hükümlerin oy birliğiyle onanmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2204 E. 2023/1199 K.SUÇ : HakaretHÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanıklar hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekili 17.05.2023 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükmün bozulması isteminde bulunmuştur.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, hakaretin karşılıklı olduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİ ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Fethiye 4.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.11.2025 tarihinde karar verildi.