Yargıtay, COVID-19 izninden kuruma geç dönen hükümlünün kaçma suçunda yasal dönüş tarihinin resmi ilanla sabit olduğunu ve kişisel tebligat gerektirmediğini onadı.
Özet: İlk derece mahkemesince beraat eden, ancak COVID-19 izninden yasal olarak belirlenen son dönüş tarihinde ceza infaz kurumuna dönmeyen sanık hakkında, bölge adliye mahkemesi, izin süresi ve dönüş tarihinin yasayla hüküm altına alındığı ve ayrıca tebligata gerek olmadığı gerekçesiyle "hükümlü veya tutuklunun kaçması" suçundan mahkumiyet kararı vermiştir; sanığın suç kastının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazları, zaruret iddialarının izin süresi içinde olduğu ve yasal son dönüş tarihinden sonra kuruma dönülmeyerek suçun işlendiği belirtilerek reddedilmiş ve bölge adliye mahkemesi kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/1181 E., 2024/1540 K.SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçmasıHÜKÜM : MahkumiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi KararıDemirci Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2024 tarih ve 2023/303 Esas, 2024/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereği beraat kararı verilmiştirB. Bölge Adliye Mahkemesi KararıSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinaf başvurusunda bulunması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca Demirci Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2024 tarih ve 2023/303 Esas, 2024/145 Karar sayılı kararını kaldırarak davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar vermiş; yapılan yargılamada, "Dairemizce de kabul gören Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 22.02.2024 tarih ve 2024/304 Esas, 2024/1669 Karar sayılı ilamı dikkate alındığında verilen iznin mahiyeti ile dönüş tarihinin Resmi Gazete'de yayımlanmak suretiyle yasaca hüküm altına alındığı, Kuruma dönüş için ayrıca bir tebligata gerek bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluştuğu" gerekçesi ile sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) geçiçi madde 9/5 ve 37. maddelerinin delaletiyle 5237 sayılı Türk Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 297/1,62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın 10 eşit taksitte ödenmesine karar vermiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanığın Temyiz İstemiSuç kastının bulunmadığına, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın Demirci Açık Ceza İnfaz Kurumunda iken Covid-19 izni ile Kurumdan ayrıldığı, izin süresinin yasal düzenlemeler ile uzatıldığı ancak izin süresinin bitiminde ise Kuruma dönmediği iddiasına ilişkin olarak;Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın zaruret halinde olduğunu iddia ettiği tarihlerde izin süresinin devam ettiği ancak sanığın Kuruma yasaca belirlenen son giriş tarihinden sonra girerek üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebebinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.06.2024 tarih ve 2024/1181 Esas, 2024/1540 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. Maddesi uyarınca Demirci Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2025 tarihinde karar verildi.