Yargıtay, özel güvenlik görevlisine hakaret suçunda sanık müdafiinin temyizini reddederek mahkumiyet hükmünü onarken, görevi yaptırmamak için direnme suçunda kararın kesinleştiğini belirtti.
Özet: Bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusu reddedilen sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde; görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden bölge adliye mahkemesi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz istemi reddedilirken, hakaret suçu için sanık müdafiinin delil yetersizliği ve özel güvenlik görevlilerinin kamu görevlisi sayılmaması gerektiği iddiaları, mağdur ve tanık beyanlarının yeterliliği ile özel güvenlik görevlilerine karşı işlenen suçların kamu görevlisine karşı işlenmiş gibi cezalandırılmasını öngören yasal düzenleme gerekçe gösterilerek reddedilmiş ve hakaret suçundan verilen hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3590 E., 2023/164 K.SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafiinin temyiz istemi, katılan ve mağdur beyanları dışında delil bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, özel güvenlik görevlileri olan katılan ve mağdurun kamu görevlisi sayılmamaları gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEKatılan ve mağdur beyanları ile bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve 5188 sayılı Kanun'un 23/2. maddesinde düzenlenen "Özel güvenlik görevlilerine karşı görevleri dolayısıyla suç işleyenler kamu görevlisine karşı suç işlemiş gibi cezalandırılır." hükmü uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 125/3-a maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmakla temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.10.2025 tarihinde karar verildi.