Yargıtay 4. Ceza Dairesi, telefon görüşmesi üzerinden gerçekleştirilen hakaret suçunda ihtilat unsuru oluşmadığından beraat hükmünün istinaf sonrası temyizini reddederek onadı.
Özet: Hakaret suçundan beraat eden sanık hakkındaki ilk derece mahkemesi kararının bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle kesinleşmesi üzerine, katılan vekilinin telefon kaydının eylemi huzurda hakaret niteliğinde kıldığı yönündeki temyiz iddiası incelenmiş; ihtilat unsurunun oluşmaması nedeniyle sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı tespit edilerek bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/10748 E.  ,  2025/16473 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/203 E., 2023/236 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge adliye mahkemesi ceza dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; davaya konu hakaret eyleminin sesli bir ileti olan telefon üzerinden gerçekleştirildiğine, görüşmenin kayda alındığına ve bu kaydın çözümünün dosya arasında bulunduğuna, bu suretle 5237 sayılı Kanun'un 125/2. maddesi kapsamında eylemin huzurda hakaret niteliğinde değerlendirilmesi gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, ihtilat unsurunun oluşmaması sebebiyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.10.2025 tarihinde karar verildi.