Kat malikleri kurulunca alınan, otopark kullanımını iki araçla sınırlandıran kararın, Kat Mülkiyeti Kanunu gereği yeterli çoğunluk sağlanamadığı için iptali davası.
Özet: Davacılar tarafından açılan kat malikleri kurulu kararının iptali davasında, site yönetimi tarafından 19.02.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısında alınan, açık ve kapalı otopark kullanımının her kat maliki için maksimum iki araçla sınırlandırılmasına dair kararın hukuka aykırı olduğu tespit edilmiştir; zira bu tür bir düzenlemenin Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesi ve yönetim planı uyarınca tüm kat maliklerinin beşte dört çoğunluğuyla (315 bağımsız bölümden 252 oy) alınması gerekirken, kararın sadece 102 oyla kabul edildiği ve yeterli yasal çoğunluğun sağlanmadığı gerekçesiyle söz konusu otopark düzenlemesi kararının iptaline hükmedilmiştir.
5. Hukuk Dairesi         2025/2099 E.  ,  2025/8253 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/138 Esas, 2024/1818 Karar
DAVA TARİHİ : 13.03.2017
KARAR : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/377 Esas, 2021/1151 Karar
Taraflar arasındaki kat malikleri kurulunda alınan kararın iptali davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın bir kısım davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların ....... Konutları Sitesi A2 Blok 2....39 numaralı bölümün, ... İnş.ve Tur.Tic. Ltd. Şti.'nin ise A2 Blok 2. Bodrum 40 numaralı bölümün maliki olduklarını, sitenin 272 konut, 15 tripleks, 26 dükkan ve 1 kreş olmak üzere toplam 315 bağımsız bölümden oluştuğunu, sitenin 19.02.2017 tarihli olağan genel kurul toplantısının 102 bağımsız bölüm malikinin katılımı ile yapıldığını, bu toplantıda alınan "siteye ait açık ve kapalı otoparktan yararlanan kat maliklerinin araçlarının maksimum 2 araçla sınırlandırılmasına" dair kararların usul ve kanuna aykırı olduğunu, kararın iptalini talep etmiştir.
II. CEVAP
Bir kısım davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Bir kısım davalılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; davacıların mimari projeye aykırı olarak bir kısım otopark alanını kapattıklarını ve hukuki menfaatlerinin olmadığını, işgal devam ederken bu davayı açmalarının hakkın kötüye kullanımı olduğunu ve bilirkişinin hatalı otopark hesaplaması yaptığını belirterek ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kat mülkiyeti kurulu 610 81... parsel sayılı taşınmazda toplam 315 bağımsız bölüm bulunduğu, A blok 39... numaralı dükkan nitelikli bağımsız bölümlerde davacıların 1/4 oranında paylı malik oldukları, siteye ait yönetim planının 15. maddesinde her yılın ilk üç ayı içerisinde genel kurulun toplanacağının düzenlendiği, davaya konu 19.02.2017 tarihli toplantının olağan niteliğinde ikinci toplantı olduğu, iptali istenen kararın 102 kişinin katılımıyla oybirliği ile alındığı ve davacıların toplantıya katılmadıkları anlaşılmaktadır. Öte yandan alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere; site mimari projesinde otopark yerine dair bağımsız bölümlere özgüleme yapılmadığı gibi yönetim planında da otoparkın nasıl kullanılacağına dair açık bir hüküm bulunmadığı, Mahkemece iptali istenen kararın otopark hakkının kullanıma ilişkin bir düzenleme olduğu, bunun ancak yönetim planı değişikliği ile mümkün olabileceği, bunun için hem 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 28 inci maddesi, hem de Yönetim planında belirlendiği üzere bütün kat maliklerinin beşte dört çoğunluğuyla karar alınması gerektiği, toplam 315 bağımsız bölümün beşte dört çoğunluk oyunun 252 olduğu, 19.12.2017 tarihli genel kurulda 102 oyla karar yeter sayısının sağlanamadığı, bu nedenle 19.02.2017 tarihli toplantıda otopark kullanımının iki araçla sınırlandırılmasına dair alınan kararın iptalinin gerektiğine kanaat getirilmekle; açılan davanın kabulü ile 19.02.2017 tarihli toplantıda otopark kullanımının iki araçla sınırlandırılmasına dair alınan kararın iptaline karar verildiği, bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş olmasında hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde bir kısım davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Bir kısım davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar etmiş, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
C. Gerekçe
1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun)
371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Bir kısım davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Bir kısım davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
22.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.