Yargıtay 6. Ceza Dairesi, nitelikli tehdit suçundan beraat eden ancak hakaret suçundan düşme kararı bulunan sanığın vekalet ücreti talebini reddeden istinaf kararını hukuka uygun bularak onadı.
Özet: Sanık hakkında ilk derece mahkemesince nitelikli tehdit suçundan hapis cezası verilmişken, istinaf mahkemesinin beraat kararı sonrası sanık müdafiinin vekalet ücreti talebiyle yaptığı temyiz başvurusu, ilk derece mahkemesinde hakaret suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı bulunması ve bunun vekalet ücretine hükmedilmesine engel teşkil etmesi gerekçesiyle reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmuş ve onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/2707 E., 2023/2078 K.SUÇ: Nitelikli tehditHÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararıTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇA. İlk DereceSanık hakkında Adana 25. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.07.2021 tarihli ve 2021/397 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.B. İstinafAdana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 13.12.2023 tarihli ve 2021/2707 Esas, 2023/2078 Karar sayılı kararı ile sanık müdafiinin istinaf talebinin kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriSanık müdafiinin temyiz istemi, sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanık hakkında her ne kadar tehdit suçundan beraat kararı verilmiş ise de, İlk Derece Mahkemesi'nce hakaret suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiği, bu hususun sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesine engel olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken hususlar yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288. ve 289/1. maddeleri uyarınca yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana 25. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,18.11.2025 tarihinde karar verildi.