Cumhurbaşkanına Hakaret Suçunda Sanık Hakkında Verilen Beraat Kararının Yargıtay 4. Ceza Dairesi Tarafından Onanarak Temyiz Talebinin Esastan Reddi.
Özet: Sanık hakkında "Cumhurbaşkanına hakaret" suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin yaptığı istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, katılan vekilinin sanığın eyleminde matufiyet unsurunun bulunduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği yönündeki temyiz istemi incelenmiş; yapılan yargılama sonucunda, ilk derece ve istinaf mahkemesinin beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığı, toplanan delillere ve oluşan vicdani kanaate uygun olarak verilen kararda temyiz sebeplerinin yerinde görülmediği kanaatine varılarak, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1526 E. 2022/921 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz istemi; sanığın 09.08.2018 tarihli paylaşım açısından matufiyet unsurunun gerçekleştiğine, mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,04.11.2025 tarihinde karar verildi.