Yargıtay 4. Ceza Dairesi, görevi yaptırmamak için direnme suçunda temyiz edilemezlik nedeniyle reddedilen kararı onaylarken, hakaret suçunda aleniyet hatasını düzelterek mahkumiyet hükmünü onadı.
Özet: Temyiz incelemesinde, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin, istinaf mahkemesi kararının kesin nitelikte olması nedeniyle reddine karar verilirken; hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmü ise, sokağa çıkma yasağı sırasında gerçekleşen eylemde aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilerek 5237 sayılı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca ceza artırımı yapılmasının hatalı bulunması nedeniyle düzeltilerek (sonuç cezasının 1 yıl 15 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle) esastan onanmıştır.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1435 E., 2023/420 K.SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaretHÜKÜMLER : Temyiz talebinin reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama, onamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında;Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, ek kararla görevi yaptırmamak için direnme suçundan temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanığın temyiz istemi özetle; suçları işlemediğine, yeterli delil olmadan mahkumiyet kararları verildiğine, usul ve Yasaya aykırı olan hükümlerin bozulmasına yöneliktir. III. GEREKÇESanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,Anlaşılmış, sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen "ülke genelinde sokağa çıkma yasağının olduğu zaman diliminde gerçekleşen hakaret eyleminde aleniyet ögesinin oluşmadığı gözetilmeden, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılması" hususu dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARA. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm YönündenGerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca, mahkumiyet hükmünden 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin tatbikine dair kısmın çıkarılması ve uygulamaya göre de, sonuç cezasının "1 yıl 15 gün hapis" olarak belirlenmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Muş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,18.11.2025 tarihinde karar verildi.