Yargıtay 4. Ceza Dairesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen beraat hükmünün hukuka uygun olduğuna hükmederek temyiz istemini esastan reddetti.
Özet: Sanık hakkında "Cumhurbaşkanına hakaret" suçundan verilen beraat kararının, istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi ve ardından temyiz istemi üzerine Yargıtay tarafından da onanmasıyla hukuka uygun bulunmuştur; zira Yargıtay, ilk derece mahkemesinin delillere uygun oluşan inanç ve gerekçesinde hukuka aykırılık görmeyerek, katılan vekilinin sosyal medyadaki paylaşımların ağır hakaret niteliği taşıdığı ve ifade özgürlüğü kapsamında değerlendirilemeyeceği yönündeki temyiz sebeplerini yerinde bulmamıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/5914 E.  ,  2025/17745 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/481 E. 2022/267 K.
SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi; katılanın şeref, haysiyet ve namusuna, kamu nezdindeki itibarına saldırı niteliği taşıdığından somut bir fiili ihtiva etmese de sözlerin hakaret suçunu oluşturduğuna, sosyal medya üzerinden herkese açık bir şekilde katılana yönelik asılsız bu iddia ve ithamların açıkça ağır hakaret niteliği taşıdığına, katılanın siyasi bir kimlik taşımasının ağır hakaretlere katlanması gerektiği anlamına gelmeyeceğine, bu ağır suçlamaların ifade hürriyeti ve eleştiri kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, sanığın internet ortamındaki paylaşımlarından sorumlu olduğuna, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Çatalca 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.11.2025 tarihinde karar verildi.