Danıştay 7. Dairesi, tek hakim tarafından verilen kararın temyize tabi olmaması nedeniyle temyiz istemini incelenmeksizin reddetti.
Özet: Bir bakanlık tarafından, tek hakim tarafından verilen bir vergi mahkemesi kararının istinaf başvurusu üzerine bölge idare mahkemesince verilen kararın temyizen bozulması talebiyle yapılan başvuru, ilgili ilk derece mahkemesi kararının kanunen temyize tabi olmadığı ve tek hakim tarafından verildiği tespit edildiğinden, yapılan temyiz isteminin hukuki olarak incelenme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiş ve dosyanın ait olduğu mahkemeye iadesine karar verilmiştir.

T.C.
D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/168Karar No : 2024/4532 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... İşletmeciliği Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Yedinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi hükmü uyarınca ilk inceleme ile görevlendirilen Tetkik Hâkimi ...'ün açıklamaları dinlendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Dosyanın incelenmesinden, vergi mahkemesi kararının tek hâkim tarafından verildiği ve temyize tabi olmadığının anlaşılması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.