yargıtay 1. ceza dairesi tarafından sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan aldığı hapis cezasına yönelik temyiz taleplerinin esastan reddi ve hükümlerin onanması kararı.

Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan aldığı hapis cezasına yönelik temyiz taleplerinin esastan reddi ve hükümlerin onanması kararı.

Özet: İki farklı kişiye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen hapis cezaları, istinaf mahkemesince sanık müdafiinin başvurusu esastan reddedilerek onandıktan sonra, temyiz incelemesinde üst mahkeme, yargılama sürecindeki usul işlemlerinin ve toplanan delillerin yeterli olduğunu, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğini, meşru müdafaa ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığını, suç vasfının doğru belirlendiğini tespit ederek, sanık ve müdafiinin suçun işlenmediği, vasıf hatası, meşru müdafaa, haksız tahrik ve eksik inceleme iddialarına yönelik temyiz istemlerini esastan reddedip hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığına karar vermiştir.

1. Ceza Dairesi 2024/4843 E. , 2025/7081 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/393 E., 2024/598 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/390 Esas, 2024/4 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a) Katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b) Mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2024/393 Esas, 2024/598 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun teşebbüs nedeniyle eksik ceza tayini eleştirisi ile 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiilerinin temyiz istemi özetle; suçun sanık tarafından işlenmediğine, suç vasfına, meşru müdafaaya, haksız tahrike, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, katılandan ve mağdurdan sanığa yönelen haksız bir saldırı bulunmadığından somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması ile haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, suçta kullanılan aletin nitelik ve elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, darbe sayısı ve şiddeti nazara alındığında eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre Bölge Adliye Mahkemesinin isabetli eleştirisi dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2024/393 Esas, 2024/598 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde karar verildi.