Yargıtay Birinci Ceza Dairesi, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan sanığa verilen cezanın ve istinaf başvurusunu reddeden bölge adliye mahkemesi kararının hukuka uygun bulunarak temyiz talebinin esastan reddine karar verilmesi.
Özet: Sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hapis cezasına yönelik ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sonucu esastan reddedilmesinin ardından, sanığın öldürme kastı bulunmadığı ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki temyiz itirazları, sanığın eylemi gerçekleştirme biçimi, hedef aldığı vücut bölgeleri, kullanılan aletin elverişliliği ve eylemin tanık müdahalesiyle tamamlanamaması hususları birlikte değerlendirilerek sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinin sabit olduğu, haksız tahrik indirimi ile teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesine ilişkin bölge adliye mahkemesinin eleştirisinin de isabetli olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ve hükmün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
1. Ceza Dairesi         2025/5029 E.  ,  2025/7063 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2653 E., 2024/3408 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi üzerine sanığın süresinde temyiz isteminde bulunması nedeniyle tebliğnamedeki redde ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2024 tarihli ve 2023/376 Esas, 2024/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/2653 Esas, 2024/3408 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi hususu eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına ve meşru savunma hükümlerinin uygulanması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yaralanmaların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği ile eylemin tanıkların müdahalesi sonucu tamamlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve böylece eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının ve teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştirinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.11.2024 tarihli ve 2024/2653 Esas, 2024/3408 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.10.2025 tarihinde karar verildi.