Yargıtay, konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyizi usulen reddederken, mala zarar verme suçundaki hükmü esas yönünden inceleyerek onadı.
Özet: Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına yönelik temyiz başvuruları incelenmiş olup, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen karara ilişkin temyiz istemi yasal olarak mümkün olmaması nedeniyle reddedilmiştir; mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ise, dosya içeriği ve hukuki değerlendirmeler sonucunda herhangi bir isabetsizlik tespit edilememiş, sanık müdafiinin ileri sürdüğü temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesinin bu konudaki kararı onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI: 2021/2737 E., 2022/417 K.SUÇLAR: Konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme HÜKÜMLER: İlk derece mahkeme kararlarının kaldırılması suretiyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: OnamaBölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesi uyarınca verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,II. Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiince ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Erzincan 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.