Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf reddi kararını hukuka uygun bularak temyiz istemini esastan reddetmiştir.
Özet: Hırsızlık suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkumiyet kararını onayan Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne karşı sanık müdafiinin, kararın hukuka aykırı olduğu, verilen cezanın suç tanımına uymadığı ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığı yönündeki temyiz istemi, Yargıtay tarafından yapılan detaylı incelemede, ileri sürülen sebeplerin yerinde bulunmadığı, kararda usul ve yasaya aykırılık tespit edilmediği, ayrıca TCKnın 53. maddesindeki değişikliğin infaz aşamasında gözetilebileceği belirtilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin hukuka uygun bulunan kararının onanmasıyla birlikte sanık müdafiinin temyiz talebi esastan reddedilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza DairesiSAYISI : 2021/1942 E., 2022/2529 K.SUÇ : HırsızlıkHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, verilen cezanın suç tanımına uymadığına ve bahsi geçen suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.