Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararını, sanığın ikrar ve zarar giderme iddialarına rağmen istinaf başvurusunu esastan reddederek onadı.
Özet: Sanık müdafiinin, hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf mahkemesince onanmasına yönelik temyiz başvurusunda, müvekkilinin sadece çatı oluklarını aldığını ikrar ettiğini ancak klima kablolarının çalındığına dair somut delil bulunmadığını, samimi ikrarına ve pişmanlığına rağmen takdiri indirim uygulanmadığını ve cezaevinde olması nedeniyle zararı karşılayamadığını belirtmesine rağmen, Yargıtay, bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık tespit etmeyerek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü onamıştır.
2. Ceza Dairesi         2023/16617 E.  ,  2025/19463 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/867 E., 2022/2405 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın gerek karakol ifadesinde gerekse mahkemede vermiş olduğu ifadede sadece çatı oluklarını aldığını ikrar ettiğine ancak klima kablolarını almadığını ısrarla beyan ettiğine, ayrıca tanık olan taksi şoförünün, sanığın aracına hurda benzeri malzemelerle bindiğini ifade ettiğine, kablonun hurdadan ayırt edilebilir bir malzeme olduğuna ve sanığın da beyanları dikkate alındığında dosya kapsamı ve deliller değerlendirildiğinde kabloların sanık tarafından çalındığına dair somut delil bulunmadığına, sanığın samimi ikrarı olduğu halde takdiri indirim uygulanmadığına, sanığın pişmanlığını belirttiğine, ayrıca suçtan doğan zararı gidermek istemişse de cezaevinde bulunduğundan, şu an çalışamadığı için ve herhangi başkaca gelirinin olmaması sebebiyle oluşan zararı karşılayamadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.