Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık temyizlerini usul eksiklikleri nedeniyle reddetti.
Özet: Sanığın, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen beş yıl veya daha az hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi kararının kanunen temyiz edilemez nitelikte olması ve hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz dilekçesinde kanuni süre içinde temyiz sebebi gösterilmemesi nedenleriyle tüm temyiz talepleri reddedilerek, bölge adliye mahkemesinin kararı kesinleşmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12031 E.  ,  2025/19330 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/1070 E., 2025/1312 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.06.2025 tarihli ve 2025/1070 Esas, 2025/1312 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 25.06.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.06.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.