Yargıtay 2. Ceza Dairesi, sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığı ihlali ve mala zarar verme suçlarından bölge adliye mahkemesince esastan reddedilen istinaf başvurusunun temyizini usulden reddi kararı.
Özet: Sanığın hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerine yaptığı temyiz talebinde, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları için yasal olarak temyiz yolunun kapalı olması, hırsızlık suçu için ise temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile başvurulması nedenleriyle tüm temyiz istemlerinin kanun hükümleri uyarınca reddine karar verilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12355 E.  ,  2025/19326 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/404 E., 2025/845 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, ret
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 12.03.2025 tarihli ve 2025/404 Esas, 2025/845 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
I.Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,
II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 24.03.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 07.04.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.