Yargıtay 2. Ceza Dairesi, hırsızlık suçundan istinafın esastan reddi sonrası yapılan temyiz isteminin, temyiz sebebi belirtilmediğinden reddine karar vermiştir.
Özet: Hırsızlık suçlamasıyla verilen hükme karşı yapılan istinaf başvurusunun bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesi üzerine, sanığın kararı temyiz etmek amacıyla yasal süre içinde sunduğu ancak temyiz sebeplerini içermeyen dilekçesi, Yargıtay tarafından yapılan ön inceleme neticesinde, usulüne uygun tebliğe rağmen dilekçede yasal temyiz sebeplerinin bulunmaması nedeniyle Ceza Muhakemesi Kanununun ilgili hükmü uyarınca oy birliğiyle reddedilmiş ve dosya gereği için ilgili mahkemelere tevdi edilmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12578 E.  ,  2025/19322 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2025/586 E., 2025/899 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.03.2025 tarihli ve 2025/586 Esas, 2025/899 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen ve 18.04.2025 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 21.04.2025 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Selçuk 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.