Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarında, bölge adliye mahkemesi ek kararının usul hükümleri gereği temyiz isteminin reddi ve onanması.
Özet: Temyiz incelemesi yapan yüksek mahkeme, sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan belirli cezaların kanunen temyiz edilemezliği, mala zarar verme suçu yönünden ise istinaf başvurusunun reddine karşı temyiz yerine itiraz kanun yoluna başvurulması gerektiği gerekçeleriyle, bölge adliye mahkemesinin sanığın istinaf talebini reddeden ek kararında bir isabetsizlik görmeyerek sanığın temyiz isteminin reddine ve söz konusu ek kararın onanmasına hükmetmiştir.
2. Ceza Dairesi         2025/12437 E.  ,  2025/19298 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2025/678 E., 2025/814 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 11.04.2025 tarihli ve 2025/678 Esas, 2025/814 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarına ilişkin olarak; hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması,
Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak ise; istinaf başvurusunun reddine dair karara karşı aynı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna başvurulabileceğinin anlaşılması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 11.04.2025 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 61. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.