Temyiz kesinlik sınırının altında kalan işçi alacak davasında bölge adliye mahkemesi kararının temyiz dilekçesinin miktardan reddi kararı.
Özet: Bu hukuki belgede, bir iş sözleşmesinin sona ermesinden kaynaklanan alacak davasında hükmedilen toplam miktarın, Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili maddeleri ile belirlenen ve yasal değişikliklerle güncellenen temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TLnin altında kalması gerekçesiyle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddedilerek peşin alınan harcın istek halinde iadesine karar verilmiştir.
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1133 E., 2025/1011 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmaniye 1. İş MahkemesiSAYISI : 2019/116 E., 2022/181 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre iş sözleşmesi 23.01.2019 tarihinde sona eren davacının davada hüküm altına alınıp kabul edilen ve temyize konu edilen toplam alacak miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla 04.06.2025 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesi ile değiştirilen 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1/2 hükmü uyarınca dava tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL ’nin altında kalmaktadır. KARARAçıklanan sebeplerle;Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,04.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.