Yargıtayın, zihinsel engelli mağdura yönelik nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda ceza hesaplamasındaki hatayı düzelterek hükmü onadığı içtihat.
Özet: Zihinsel engelli mağduru alıkoyarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan yargılanan sanık hakkında ilk derece ve istinaf mahkemelerince verilen mahkumiyet kararı, temyiz incelemesinde yargılama sürecinde ve delillerin değerlendirilmesinde hukuka aykırılık bulunmazken, sadece hükmedilen cezanın kanuni hesaplamalarında tespit edilen maddi hatanın düzeltilmesi suretiyle onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1832 E., 2024/436 K.SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; gereği düşünüldü:I.HUKUKİ SÜREÇA. İlk Derece Mahkemesi Kararı Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2019/246 Esas, 2020/120 Karar sayılı kararı ile sanığın cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2,109/3-f, 109/5, 62, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıVan Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2022/1832 Esas, 2024/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz sebepleriSanığın Temyiz İstemiCezanın uygun olmadığına ilişkindir.B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre; sanığın zihinsel engeli olduğu anlaşılan mağduru telefon verme bahanesiyle inşaat halindeki binaya sokarak nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs eylemini gerçekleştirdiği, mağdurun kendisini bırakmasını istemesine rağmen sanığın mağduru bırakmadığı şeklindeki iddiaya ilişkin olarak;1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçeyle uygulanmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi uyarınca hükmedilen "2 yıl 6 ay" hapis cezasından aynı Kanun'un 109/3-f maddesi gereğince bir kat oranında artırım yapılırken hapis cezasının "4 yıl 12 ay " yerine "5 yıl" olarak, 109/5. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken "6 yıl 18 ay" yerine "7 yıl 6 ay" olarak, 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılırken "5 yıl 15 ay" yerine "6 yıl 3 ay" olarak yanlış hesaplanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş ise de bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.03.2024 tarihli ve 2022/1832 Esas, 2024/436 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin hüküm fıkrasının iki (2) numaralı bendinde belirtilen ceza yönünden "5 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "4 yıl 12 ay", üç (3) numaralı bendinde belirtilen ceza yönünden "7 yıl 6 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "6 yıl 18 ay", dört (4) numaralı bendinde belirtilen sonuç ceza yönünden "6 yıl 3 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "5 yıl 15 ay" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.