Yargıtay 8. Ceza Dairesi, bozma sonrası eşine karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararının temyizini reddederek hükmü onamıştır.
Özet: Daha önce sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının Yargıtay tarafından bozulmasının ardından, yerel mahkemece eşine yönelik cebir kullanarak hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ve hak yoksunlukları ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. Sanığın bu hükme karşı yaptığı temyiz başvurusunun incelenmesi neticesinde, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, delillerin doğru değerlendirildiği, suçun sübut bulduğu ve cezanın isabetli olduğu gerekçesiyle, mahkûmiyet hükmünün oy birliğiyle onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/18 E., 2024/959 K.SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇA. Yargıtay Bozma İlamıOsmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 13.09.2023 tarih ve 2020/10200 Esas, 2023/6094 Karar sayılı kararı ile; "sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı bulunduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama SüreciBozma üzerine Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2024/18 Esas, 2024/959 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-e, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ A. Temyiz SebepleriSanık ...'ın temyiz sebebi, Kararda indirim nedenlerinin uygulanmadığına, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.B. Değerlendirme ve GerekçeDava dosyası kapsamına göre, sanık ve mağdurenin resmi nikahlı olarak evli oldukları ancak anlaşamadıkları için mağdurenin 20 gün önce ailesinin yanına gittiği, sanığın olay günü mağdureyi arayarak konuşmak istediğini söylemesi üzerine mağdurenin kendi rızasıyla araca bindiği, araç içinde seyir halindeyken tartışmaya başladıkları mağdurenin sanığa kendisini babasının evine götürmesini istemesine rağmen sanığın mağdureyi eliyle darp edip ... ilçesi ... sahiline götürdüğü, bir müddet burada mağdurenin sanığı ikna etmeye çalıştığı, sonrasında tekrar araçla hareket ettikleri, yine araç içinde sanığın mağdureyi eliyle yaraladığı, mağdurenin kırmızı ışıkta aracın durmasından faydalanarak kendisini araç içinden dışarı atarak babasını arayıp Emniyet birimine giderek şikayetçi olduğu şeklinde gerçekleştiği iddia olunan olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın savunmaları, mağdur anlatımı, tanık beyanı, kolluk tarafından tanzim edilen tutanaklar, adli muayene raporu, Yargıtay bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cebir kullanmak suretiyle eşi olan mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği şeklindeki kabulün ve sanık hakkında şartları oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 50, 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, dosya kapsamında eksik araştırma bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2024 tarihli ve 2024/18 Esas, 2024/959 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,05.11.2025 tarihinde karar verildi.