Yargıtay 1. Ceza Dairesi, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sanık ve katılanın istinaf başvurularının reddi kararını temyizen onadı.
Özet: Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sanığa verilen hapis cezası hükmüne karşı yapılan istinaf başvurularının bölge adliye mahkemesince esastan reddedilmesinin ardından, katılan vekilinin cezanın artırılması, sanık müdafiinin ise yaralama kastı olmadığı, eylemin taksirle gerçekleştiği, illiyet bağı bulunmadığı, haksız tahrik veya lehe hükümlerin uygulanması gerektiği iddialarıyla temyiz talebinde bulunduğu olayda; Yargıtay, yargılama sürecinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığını, yaralama kastının ve illiyet bağının sabit olduğunu, haksız tahrik koşullarının oluşmadığını ve cezanın orantılı olduğunu tespit ederek, her iki tarafın temyiz istemlerini oy birliğiyle esastan reddederek bölge adliye mahkemesinin kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/446 E., 2024/241 K.SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralamaHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/538 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında katılan ...'e karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2024/446 Esas, 2024/241 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın yaralama kastının olduğuna dair somut delil bulunmadığına, eylemin taksirle işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, sanığın beraatine karar verilmesi ve lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin katılan ...'in beyanları ile uyumlu tanık beyanları, katılan ... hakkında düzenlenen raporlar ve tüm dosya kapsamı ile saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın eylemi ile katılan ...'in yaralanması arasında illiyet bağının bulunduğu, haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı şekilde ceza tayin edildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.02.2024 tarihli ve 2024/446 Esas, 2024/241 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.