Özet: Yüksek mahkeme, davacının, önceki bir bozma kararı sonrası bir bölge idare mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğu iddiasıyla yaptığı temyiz başvurusunu incelemiştir. Davacının avukatı aracılığıyla 2577 sayılı kanun uyarınca bu kararın bozulmasını talep etmesine karşın, yapılan değerlendirmede bölge idare mahkemesinin kararının ve dayandığı gerekçelerin usul ile kanuna uygun olduğu ve bozulmasını gerektiren herhangi bir nedenin bulunmadığı tespit edilmiştir. Bu kapsamda, davacının temyiz istemi reddedilerek, bölge idare mahkemesinin kararının onanmasına ve temyiz giderlerinin başvuruyu yapan taraf üzerinde bırakılmasına kesin olarak hükmedilmiştir.