Yüksek Mahkemenin, 5737 sayılı Vakıflar Kanununun 10. maddesi kapsamında vakıf yöneticilerinin görevden alınması davasında, bozma sonrası ilk derece mahkemesinin ret kararını onaması.
Özet: Vakıf yöneticilerinin görevden alınması talebiyle açılan davada, ilk derece mahkemesinin idari denetim raporuna dayanarak verdiği önceki kabul kararı Yargıtay tarafından eksik inceleme gerekçesiyle bozulmuş; bozma sonrası ilk derece mahkemesi, yöneticilerin görevden azledilmesini gerektirecek somut bir tespit bulunmadığı kanaatine vararak davayı reddetmiş ve bu ret kararı, usul ve kanuna uygun bulunarak Yargıtay tarafından onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2023/70 E., 2024/49 K.Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen Vakıf yöneticilerinin görevden alınması davasına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucu Dairemizce, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş; İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: K A R A R Dava dilekçesinde, 689 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile kapatılan ... Vakfının yöneticileri olan davalılar hakkında 5737 sayılı Vakıflar Kanunu (5737 sayılı Kanun) 10. maddesi kapsamında görevden alınma müeyyidesinin sonuçlarının uygulanması istenmiştir.Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davalıların eyleminin 5737 sayılı Kanun'un 10/c-d maddelerine aykırılığı tespit edilmiş olduğundan davalıların 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesini ihlal ettiklerinin tespitine ve 5 yıl süreyle hiçbir vakıf yönetim ve denetim kurulunda görev alamayacaklarını ayrıca vakıf meclis üyesi olamayacaklarına dair verilen karar davalılar vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.11.2022 tarihli ve 2021/714 Esas, 2022/9154 Karar sayılı ilamıyla; davanın dayanağı olan kanun maddesinde sayılan sebeplerin somut olayda gerçekleşip gerçekleşmediğine yönelik bir araştırma yapılmaksızın idarenin tek taraflı düzenlediği denetim raporu esas alınarak davanın kabulü doğru olmadığından eksik inceleme sonucu karar verilmesi nedeni ile Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak verdiği karar ile; davalıların 5737 sayılı Kanun'un 10/1-2. maddesine göre azillerine esas teşkil edecek bir tespit olmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı ... vekili verdiği temyiz dilekçesinde; eksik inceleme ile karar verildiğini, izah olunan ve resen nazara alınacak nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.Dava, Vakıf yöneticilerinin 5737 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında görevden alınmaları istemine ilişkindir.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371. maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA, 5737 sayılı Vakıflar Kanun'un 77. maddesinin ikinci fıkrası (7531 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile değişik) uyarınca Vakıflar Genel Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,Peşin harcın istek halinde temyiz eden Vakıflar Genel Müdürlüğüne iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.