Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün, haksız tahrik ve gıyapta hakaret incelemesi eksikliği nedeniyle Yargıtay tarafından bozulması.
Özet: Hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddedilerek onanmasının temyiz incelemesinde, Yargıtay, sanığın uğradığı fiziki saldırı nedeniyle müşteki hakkında verilen kasten yaralama kararı göz önüne alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmamasını, gıyapta hakaretin hukuki unsurlarından olan ihtilat şartının bazı mağdurlar yönünden tam olarak araştırılmamasını ve bir mağdurun kolluk ile mahkeme beyanlarındaki çelişkinin giderilmemesini hukuka aykırı bularak, sanık müdafiinin temyiz itirazlarını kabulle bölge adliye mahkemesi kararını bozmuştur.
4. Ceza Dairesi         2025/4657 E.  ,  2025/19650 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1641 E., 2025/540 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun, Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut delilin bulunmadığına, sanığın uğradığı fiziki saldırı ve hakaret eylemlerine karşılık vermesi sebebiyle haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve resen gözetilecek nedenlere ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Dosya kapsamından müşteki ..... hakkında kasten yaralama eylemi sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129/2. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-5237 sayılı Kanun'un 125. maddesi uyarınca gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi, ayrıca failin sözleri en az üç kişinin duyup algılayabileceği bir şekilde söylemesi gerektiği, müştekiler ... ve ...'e yönelik hakaret eylemlerinin gıyapta gerçekleştiği ve ihtilat unsurunun oluşmadığı, mağdurlar ..., ... ve ................in beyanlarında kendilerine hakaret edildiğinden bahsetmediği, mağdur ...'ın mahkeme beyanında kendisine hakaret edildiğinden bahsetmemesine karşın, kolluk beyanında kendisine hakaret edilerek darp edildiğini beyan ederek çelişkili beyanda bulunması karşısında, mağdur ...'in kendisine karşı sanığın hakaret edip etmediği yönünde beyanı alınıp çelişki giderilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin tatbiki,
Hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.12.2025 tarihinde karar verildi.