1. Ceza Dairesi, kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünü, suç vasfının doğru değerlendirildiğini belirterek temyiz itirazlarını reddedip onadı.
Özet: Kasten yaralama suçundan verilen ilk derece mahkemesi mahkûmiyet hükmünün bölge adliye mahkemesince ceza miktarında değişiklik yapılarak yeniden kurulmasının ardından, katılan vekilinin fiilin kasten öldürmeye teşebbüs olduğu iddiası ve sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebiyle yaptığı temyiz başvuruları incelenmiş; eylemin vasfı, haksız tahrik ve takdiri indirim gibi hususlar birlikte değerlendirilerek, bölge adliye mahkemesinin kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle temyiz istemlerinin esastan reddine ve hükmün onanmasına karar verilmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1989 E., 2024/251 K.SUÇ : Kasten yaralamaHÜKÜM : MahkûmiyetTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozmaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-b maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKÎ SÜREÇ1. Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2023/363 Esas, 2023/579 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; hatalı değerlendirme yapıldığına, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olduğuna, ceza miktarına, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; lehe hükümlerin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇE1. Mahkeme tarafından sanığın eyleminin kasten yaralama olarak kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanık ile katılan arasında öldürmeyi gerektiren husumet bulunmaması, sanığın eylemine kendiliğinden son vermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulü ile belirlenen yaptırımda isabetsizlik bulunmadığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yasal koşulları oluşmadığından diğer lehe hükümlerin uygulanmadığı anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.IV. KARARGerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2023/1989 Esas, 2024/251 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2025 tarihinde karar verildi.