Yargıtay 12. Ceza Dairesi, haksız tutukluluk nedeniyle açılan tazminat davasında, hükmedilen manevi tazminatın temyiz kesinlik sınırının altında kalması sebebiyle davalı vekilinin temyiz talebinin reddini içermektedir.
Özet: Bir davacının rüşvet, kaçakçılık ve sahtecilik suçlarından 90 gün tutuklu kalması nedeniyle açtığı koruma tedbirleri tazminat davasında, yerel mahkemece 6.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş; ancak bu miktar, karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 20.520 TLnin altında kaldığından, davalı vekilinin temyiz talebi reddedilerek hükmün kesinleştiğine karar verilmiştir.
12. Ceza Dairesi         2025/471 E.  ,  2025/8234 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/398 E., 2024/431 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : Davanın kısmen kabulü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2024 tarihli ve 2024/398 E. 2024/431 K. sayılı kararının davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından verilen bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 20.520,00 TL olduğu; rüşvet, kaçakçılık ve sahtecilik suçlarından 18.03.2006-16.06.2006 tarihleri arasında 90 gün tutuklu kalan davacının 10.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, hükmedilen toplam 6.000,00 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3'üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2'nci maddesi ile değişik 427'nci ve ek 4'üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 1086 sayılı Kanun’un 432'nci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.