Danıştay 7. Daire, vergi mahkemesinin tek hakimle verilen kararının temyize tabi olmaması sebebiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verdi.
Özet: Davalı bakanlık tarafından, tek hakim tarafından verilmiş ve kanunen temyize tabi olmayan bir vergi mahkemesi kararı üzerine yapılan istinaf başvurusu sonucu verilen bölge idare mahkemesi kararının bozulması talebiyle sunulan temyiz istemi, esasen temyiz edilemez nitelikteki ilk derece mahkemesi kararına dayanması nedeniyle incelenmeksizin reddedilerek, idari yargılama usulünde temyiz yolunun usuli sınırları ortaya konmuştur.
T.C.
D A N I Ş T A Y YEDİNCİ DAİRE Esas No : 2024/361Karar No : 2024/4643 TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Bakanlığı adına ... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Tekstil Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi VEKİLİ : Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Yedinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi hükmü uyarınca ilk inceleme ile görevlendirilen Tetkik Hâkimi ...'in açıklamaları dinlendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME:Dosyanın incelenmesinden, vergi mahkemesi kararının tek hâkim tarafından verildiği ve temyize tabi olmadığının anlaşılması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen kararın bozulması istemiyle yapılan temyiz başvurusunun incelenmesine olanak bulunmamaktadır.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, 2.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.