7. Ceza Dairesinden Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararının, Tekerrür Hükümlerinin Adli Para Cezasına Uygulanamayacağına İlişkin Hukuki Düzeltme ile Onanması
Özet: Sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde, ilk derece mahkemesinin yargılama sürecindeki usul ve kanuna uygunluk, delil değerlendirmesi ve eylemin sabit görülmesi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmiştir. Ancak, sanık hakkında hükmedilen hem hapis hem de adli para cezası için 5237 sayılı TCKnın 58. maddesinde belirtilen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının, adli para cezaları yönünden yasal dayanağı olmadığından hukuka aykırılık teşkil ettiği belirlenmiştir. Bu aykırılık, Yargıtay tarafından "cezanın" ibaresinin "hapis cezasının" olarak düzeltilmesi suretiyle giderilerek, hüküm bu düzeltme ile birlikte onanmıştır.
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/1114 E., 2021/517 K.SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefetHÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaSanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hükmün 7. maddesinde yer alan "cezanın" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.