7. Ceza Dairesi, kaçakçılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü, sanığa son söz hakkının tanınmaması ve adli para cezasına uygulanamayacak erteleme hükümlerinin hatalı uygulanması gerekçesiyle bozmuştur.
Özet: Yüksek Mahkeme, kaçakçılık suçundan mahkûm edilen sanığın eylemlerinin sübutu yönünden yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığını belirtmiş; ancak yargılama sırasında sanığa son söz hakkının usulüne uygun verilmemesi, ayrıca hapis cezası ile birlikte verilen adlî para cezasının da dâhil olduğu hükmün tamamının, adlî para cezalarının ertelenemeyeceği yasal düzenlemeye rağmen ayrım yapılmaksızın ertelenmesine karar verilmesi gibi iki temel hukuka aykırılık tespit etmesi nedeniyle yerel mahkeme hükmünü oy birliğiyle bozmuştur.
7. Ceza Dairesi         2022/3743 E.  ,  2025/13518 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/964 E., 2021/1271 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak;
1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 216/3. maddesine aykırı olarak son sözün duruşmada hazır olan sanık yerine iddia makamına verilmesi,
2.Sanık hakkında hem adlî para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51. maddesine göre erteleme hükümleri uygulanamayacağı halde, erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.