Yargıtay, uyuşturucu ticareti mahkumiyetine yönelik temyiz talebini esastan reddederek, adli para cezasının hapse çevrilmesindeki yasal ibare hatasını düzeltip hükmü onadı.
Özet: Yüksek Mahkeme, uyuşturucu madde ticareti suçundan verilen mahkûmiyet hükmünü temyiz incelemesinde, sanık müdafiinin delil yetersizliği ve usul/yasaya aykırılık iddialarını yerinde görmeyerek ilk derece ve bölge adliye mahkemelerinin sübuta ilişkin takdirlerinde isabetsizlik bulunmadığına hükmetmiş; ancak adli para cezasının taksitlerinden birinin ödenmemesi halinde kalan kısmının "hapse çevrilebileceği" şeklindeki ibarenin kanuna aykırı olduğunu tespit ederek, 5237 sayılı TCKnın 52/4 maddesi uyarınca doğru ifade olan "hapse çevrileceği" şeklinde düzeltmek suretiyle, yeniden yargılamaya gerek kalmaksızın hükmü esastan onamıştır.
10. Ceza Dairesi         2025/4262 E.  ,  2025/12506 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2025/1248 E., 2025/758 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Yeterli delil bulunmadığına,
2. Beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanık hakkında kurulan hükümde, adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra, taksitlerden birisinin ödenmemesi halinde "hapse çevrilebileceği” denilmek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; söz konusu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümündeki "hapse çevrilebileceği" ibaresinin çıkarılarak yerine " hapse çevrileceği" ibaresinin eklenmesi suretiyle,
İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Rize 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.12.2025 tarihinde karar verildi.