Yargıtay 8. Ceza Dairesi, cinsel istismar girişimiyle bağlantılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararını oybirliğiyle onadı.
Özet: Hürriyetten yoksun kılma suçundan ilk derece mahkemesince mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında, bölge adliye mahkemesinin mahkumiyet hükmünü kaldırarak beraat kararı vermesi üzerine katılan vekilinin beraat kararının hukuka aykırı olduğunu iddia ederek yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay, yargılama sürecinde usul ve kanuna uygunluk, yeterli delillerle iddia ve savunmaların tartışılması sonucunda suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararında isabetsizlik bulunmadığına hükmederek katılan vekilinin temyiz istemini esastan reddedip bölge adliye mahkemesinin beraat kararını onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/733 E., 2024/1633 K.SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaHÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve istemin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi KararıGönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2022 tarihli ve 2017/435 Esas, 2022/503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 109/3-b, 109/5, 43/1, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezadan Gönen Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2014/209 Esas ve 2016/644 Karar sayılı kararında hükmedilen cezanın mahsup edilerek sonuç olarak 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi KararıBursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 10.12.2024 tarihli ve 2023/733 Esas, 2024/1633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZA. Temyiz SebepleriKatılan Vekilinin Temyiz İstemiSanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine, beraat kararının hukuka aykırı olduğuna ve sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve GerekçeDava konusu olay; mağdure ...'nın, olay tarihinde 15 yaşını tamamlamadığı, babası ile sanık ...'nun yakın arkadaş oldukları, bu nedenle sanığın sık sık mağdurenin yaşadığı eve gelip gittiği, olay tarihi olan 01.11.2013 tarihinde sanığın akşam vakitlerinde eve geldiği, bu sırada mağdurenin babasının içeride uyuduğu, sanığın mağdurenin annesi olan katılanı meşgul etmek için telefonu katılana verdiği, katılanın mutfakta telefon görüşmesi yapmasını fırsat bilen sanığın mağdurenin yattığı odaya girerek cinsel yönden istismar edebilmek için yanına oturduğu, elindeki iğneyi gösterip mağdureye karşı "sus sesini çıkarma" dediği, bu suretle sanığın mağdureye karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.III. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.12.2024 tarihli ve 2023/733 Esas, 2024/1633 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gönen (Balıkesir) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2025 tarihinde karar verildi.