ByLock delilinin eksik araştırılması nedeniyle silahlı terör örgütüne üyelik suçundan verilen mahkumiyet kararının Yargıtay tarafından bozulması.
Özet: Silahlı terör örgütüne üyelik suçundan mahkum edilen sanığın ByLock kullanıcısı olduğu iddia edilip reddedilmesine rağmen, Yargıtay içtihadınca ByLockun örgütle bağlantıda belirleyici bir delil niteliği taşıması ve sanığın örgütle bağlantısının teknik verilerle şüpheden uzak bir şekilde tespiti gerektiği gözetilerek; ayrıntılı ByLock tespit raporu alınmaması, roster kayıtlarındaki kişilerin kimliklerinin araştırılmaması, UYAPtan sanık hakkında beyan sorgulanmaması ve varsa tanıkların dinlenmemesi gibi esaslı eksik araştırmalar nedeniyle verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ceza Dairesi         2022/36082 E.  ,  2025/27568 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1066 E., 2021/581 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/30 E., 2020/306 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : TCK'nın 314/2 ve 3713 sayılı Kanun'un 3, 5/1, TCK'nın 62/1,
53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne
yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığın ByLock iletişim sistemi kullanıcısı olduğunun belirtilmesi karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Dairemizin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin ..... silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağının kabul edildiği gözetilmekle, ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, ByLock kullanıcısı olduğuna dair delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporunun getirtilmesi, ByLock tespit ve değerlendirme tutanağında roster kayıtlarında ismi geçen şahısların kimlik bilgilerinin tespitine çalışılması, ayrıca uyap örgütlü suçlar bilgi bankasından sanık hakkında beyan bulunup bulunmadığının sorgulanması, var ise aşama beyanlarının celp edilip incelenmesi ile tanık olarak duruşmaya çağrılıp dinlenilmeleri sağlanarak 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca sanık ve müdafiine diyeceklerinin sorulduktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca İstanbul 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi