Yargıtay 3. Ceza Dairesi, silahlı terör örgütüne üye olma suçunda temel cezanın alt sınırdan uzaklaşarak kanuna aykırı belirlenmesi nedeniyle hükmü bozdu.
Özet: Bir üst mahkeme, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusunu inceleyerek, Anayasanın 138. maddesi ile Türk Ceza Kanununun 61. maddesindeki cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi ilkelerine aykırı olarak, temel cezanın tespiti sırasında suçun unsurlarının teşdit sebebi sayılması suretiyle alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna hükmederek kararı bozmuş ve davanın yeniden değerlendirilmesi için ilk derece mahkemesine göndermiştir.
3. Ceza Dairesi         2022/27031 E.  ,  2025/26335 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI :2020/228 E., 2020/346 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :2019/392 E., 2020/43 K.
SUÇ :Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri gereğince verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;
Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;
Anayasa'nın 138 inci maddesinin birinci fıkrası hükmü, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütlerle aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman, meydana gelen tehlikenin ağırlığı göz önünde bulundurularak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini gerekirken temel cezanın belirlenmesinde suçun unsurlarının teşdit sebebi olarak nazara alınamayacağı da gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olarak alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.