Yargıtaydan karşılıklı boşanma davasında kadının geliri nedeniyle yoksulluk nafakası talebinin reddi ve hükmedilen maddi manevi tazminatın yetersiz bulunarak istinaf kararının bozulması.
Özet: Yüksek mahkeme, karşılıklı boşanma davasında, kadının düzenli geliri ve mal varlığı dikkate alınarak yoksulluğa düşmeyeceği gerekçesiyle kendisine hükmedilen yoksulluk nafakasının reddedilmesi gerektiğine karar vermiştir; aynı zamanda, tarafların ekonomik durumları ve kusur dereceleri göz önüne alındığında, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarının yetersiz bulunarak daha uygun bir tazminat takdir edilmesi gerektiği belirtilerek, ilk derece mahkemesinin nafaka ve tazminatlara ilişkin hükümleri kısmen bozulmuştur.
2. Hukuk Dairesi         2024/8882 E.  ,  2025/10189 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1106 E., 2024/624 K.
DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma
İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 6. Aile Mahkemesi
SAYISI : 2020/250 E., 2022/154 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından zina hukuki sebebine dayalı boşanma talebinin reddi, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise duruşma istemli olarak her iki dava ve fer'îleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 25.11.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.
Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı- karşı davacı ... ile vekili Avukat ... ile karşı taraf temyiz eden davacı- karşı davalı ... vekili Avukat ................geldiler. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir. İlk Derece Mahkemesince, kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunmuş ise de; toplanan delillerden, kadının memur olduğu, 2020 yılı için aylık gelirinin 5.000,00 TL olduğu, aylık 1.000,00 TL kira gelirinin olduğu, 1 adet evi, 1 adet arsası ve 1 adet arabasının olduğu, düzenli ve sürekli geliri bulunan kadının boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 175 inci maddesi koşulları kadın yararına gerçekleşmemiştir. O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
3.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına hükmolunan maddî ve manevî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminatlar yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.İlk Derece Mahkemesi kararının tazminatların miktarı yönünden kadın yararına, yoksulluk nafakası yönünden ise erkek yararına BOZULMASINA,
3.Taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,
40.000,00 TL vekâlet ücretinin davacı- karşı davalı ...'dan alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davalı- karşı davacı ...'a verilmesine,
40.000,00 TL vekâlet ücretinin davalı- karşı davacı ...'dan alınarak kendisini duruşmada vekil ile temsil ettiren davacı- karşı davalı ...'a verilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
25.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.