Haksız gözaltı, adli kontrol ve el koyma nedeniyle açılan koruma tedbirleri tazminatı davasında Bölge Adliye Mahkemesinin kısmi kabul hükmünün Yargıtay tarafından onanması kararı.
Özet: Haksız gözaltı, adli kontrol ve el koyma tedbirleri nedeniyle tazminat talep eden davacının, ilk derece mahkemesince kısmen kabul edilen maddi ve manevi tazminat talepleri ile ilgili olarak, bölge adliye mahkemesinin istinaf başvurularını esastan reddetmesi ve davacı vekilinin hükmedilen tazminat miktarının az olduğu yönündeki temyizinin de Yargıtay tarafından hukuka aykırılık görülmeyerek reddedilip mevcut hükmün onanmasıyla yargılama süreci kesinleşmiştir.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/542 E., 2021/541 K.DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminatHÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onamaİlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, adli kontrol ve el koyma nedeniyle 15.000,00TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek kamu alacaklarına uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.070,00 TL maddi ve 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, hükmedilen manevi tazminatın çok az olduğuna, talep edilen manevi tazminatın tamamına hükmedilmesine ilişkindir.III. DAVANIN KONUSUİlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/23499 Soruşturma, 2018/68826 Karar sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 11.08.2016-13.08.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı ve adli kontrol ile serbest bırakıldığı, yapılan soruşturma neticesinde 24.09.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, kararın davacıya 17.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış başka bir tazminat davasının bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu kabulü ile meslekten ihraç edilen davacının göreve iade edildiğinden bahisle davacının gözaltında kaldığı süreye yönelik maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kabulüne ve davacının el koyulan eşyalarının, davacıya yönelik takipsizlik kararıyla verilmesiyle davacıya iade edilmesi gerekirken iade edilmediği ve eşyaların korunması için gerekli tedbirlerin alınmadığın bahisle CMK 141/1-j kapsamında maddi tazminata hükmedilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.IV. GEREKÇE VE KARARBölge Adliye Mahkemesinin ve İlk Derece Mahkemesinin karar başlığında dava tarihinin ''16.01.2019'' olarak gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım eksikliği olarak olarak kabul edilmiştir.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2025 tarihinde karar verildi.