Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, Yargıtay 8. Ceza Dairesi tarafından delil yeterliliği ve usul uyumu gerekçesiyle onanması.
Özet: Uyuşturucu madde ticareti suçundan sanık hakkında verilen 8 yıl 4 ay hapis ve adli para cezası, ilk derece mahkemesince kararlaştırılıp istinaf mahkemesince sanık müdafiinin başvurusunun düzeltilerek esastan reddedilmesiyle Yargıtaya taşınmış, burada sanığın uyuşturucu madde paketindeki parmak izi, tanık beyanları ve dijital inceleme tutanağı gibi kesin delillerin mahkumiyet için yeterli olduğu, yargılamanın usul ve kanuna uygun yapıldığı ve savunmaların çürütüldüğü gerekçesiyle sanık müdafiinin delillerin yetersiz olduğu yönündeki temyiz iddiaları reddedilerek bölge adliye mahkemesinin kararı oy birliğiyle onanmıştır.
8. Ceza Dairesi         2024/15039 E.  ,  2025/8168 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/2046 Esas-2023/2145 Karar
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Rize 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 62, 52/4, 53, 63... . maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejime göre çektirilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/2046 Esas, 2023/2145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Delillerin mahkumiyet için yeterli olmadığına ve tanık beyanlarının çelişkili olduğuna ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Adli emanetin 2022/85 sırasına kayıtlı suça konu uyuşturucu maddeler ile şahit numuneler hakkında işlem yapılması ve müsaderesine karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde dosyada tanık olarak dinlenen ... ve ...'ın içinde bulundukları araçta daralı ağırlığı 8,79 gram esrarın ele geçirildiği, ...'ın suça konu maddeyi sanıktan aldığını beyan ettiği ve uyuşturucu maddenin sarılı olduğu paket üzerinde sanığa ait parmak izinin tespit edildiği, sanığın tanık ...'a uyuşturucu madde sattığı iddiasına ilişkin olarak;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanığın savunmaları, sanığın telefonu üzerinde yapılan dijital inceleme tutanağı, tanık beyanları ve uyuşturucu maddenin sarılı olduğu paket üzerinde sanığa ait parmak izinin tespit edilmiş olması nazara alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda yukarıdaki eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.12.2023 tarihli ve 2023/2046 Esas, 2023/2145 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Rize 2 . Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2025 tarihinde karar verildi.