Temyiz kesinlik sınırının altında kalan alacak miktarları nedeniyle ihtiyari dava arkadaşı olan davacıların temyiz dilekçelerinin miktardan reddine ilişkin Yargıtay kararı.
Özet: Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi gereğince, değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararların temyiz edilemeyeceği ilkesi doğrultusunda, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinde geçerli olan 238.730,00 TLlik kesinlik sınırının altında kalan davaya konu miktarların, ihtiyarî dava arkadaşı olan davacılar için ayrı ayrı değerlendirilmesi sonucunda, davacıların temyiz dilekçesi miktar yönünden reddedilmiş ve peşin alınan temyiz harcının talep üzerine iadesine hükmedilmiştir.
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2022/1541 E., 2023/99 K.İLK DERECE MAHKEMESİ : Kulu Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) SAYISI : 2019/701 E., 2021/247 K.Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. İhtiyari dava arkadaşı olan davacılar yönünden temyiz sınırı her bir dava arkadaşının davası için ayrı ayrı belirlenecektir.Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen miktar davacı ... ... yönünden 47.469,01 TL ve davacı ... ... yönünden 44.436,24 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.KARAR:Açıklanan sebeple;Davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.