Yargıtay 7. Ceza Dairesinden 5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununa Muhalefet Suçunda Gerekçesiz Hüküm, Hatalı Ceza Tayini, Mevzuat Karma Uygulaması, HAGB/Erteleme Reddi ve Tekerrür İhmali Sebebiyle Bozma Kararı
7. Ceza Dairesi         2021/29572 E.  ,  2025/12542 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/296 E., 2020/280 K.
SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, tanık beyanı, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir,
Ancak;
1.Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olmasının Anayasa’nın 141/3. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34., 230. maddeleri ile 289. maddesinin (g) bendinin amir hükmü olduğu dikkate alınarak; iddia, savunma, sanığın lehinde ve aleyhindeki delillerin tartışılması, sübutu kabul edilen veya edilmeyen eylemlerin belirlenerek sanığa yüklenen suçun yasal öğelerinin gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) yapılan değişiklikler ile ilgili değerlendirme yapılması ile yetinilmek
suretiyle ve uygulama yeri bulunmadığı halde uyarlama yargılaması yapıldığından bahisle gerekçesiz hüküm kurulması,
2.Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3/5. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinden sonra aynı maddenin (10). fıkrası gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 23. fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, söz konusu maddenin 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle ancak anılan Kanun uyarınca belirlenecek temel cezaya tatbik edilebileceği gözetilmeden, 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,
4.5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinin uygulanmamasına "Suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerin iki katı olan tutarı sanığın mahkememiz veznesine yatırmamış olması.." şeklinde hukuki değerden yoksun gerekçenin gösterilmesi,
5.Katılan ve suç tarihi itibarıyla katılma hakkı bulunan tek kurum Gümrük İdaresi olduğu halde, hükümde vekalet ücretinin "...katılan idarelere ayrı ayrı verilmesine," şeklinde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
6.Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/10 E., 2014/448 K. sayılı ilamının 27.10.2014 tarihinde kesinleştiği, yapılan uyarlama yargılaması neticesinde verilen 06.02.2025 tarihli karar ile de hükmün tekerrüre esas alınmasına engel olabilecek mahiyette bir karar verilmediği anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesi hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.
Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.