Yargıtay 4. Ceza Dairesinin hakaret suçundan mahkûmiyet hükmünü hukuka uygun bularak, sanık müdafilerinin istinaf ve temyiz itirazlarını esastan reddederek onama kararı.
Özet: Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik ilk derece ve bölge adliye mahkemesi kararlarına karşı sanık müdafilerinin yaptığı temyiz başvurusu, sanığın eyleminin sabit olduğu, dosya kapsamındaki tüm delillerle mahkemenin takdirinin yerinde bulunduğu, kanuni bağlamda hukuka aykırılık görülmediği ve ceza artırımında mağdur sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılmaması eleştirisine rağmen aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılmadığı gerekçesiyle oy birliğiyle reddedilerek hüküm onanmıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1280 E., 2022/3506 K.SUÇ : HakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafilerinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.II. TEMYİZ SEBEPLERİSanık müdafilerinin temyiz istemi; kararın haksız ve hukuka aykırı olduğuna, müvekkilleri hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkillerinin hakaret suçunu işlemediğine, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir.III. GEREKÇESanığın savunması, şikâyetçiler ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkûmiyetine ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuş, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılırken mağdur sayısına göre artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,Cezanın eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.