Tazminat davasında, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen alacak miktarının yasal kesinlik sınırını aşmaması nedeniyle Yargıtayca temyiz isteminin reddi.
Özet: Tazminat davasında, ilk derece mahkemesince kısmen kabul edilen ve bölge adliye mahkemesince davacı lehine 79.756,16 TL olarak kesinleşen kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz edilen bu miktarın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362. maddesi kapsamında belirlenen 238.730,00 TLlik kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktar yönünden reddedilmiş ve peşin alınan temyiz harcının istek üzerine davalıya iadesine hükmedilmiştir.
4. Hukuk Dairesi         2023/12392 E.  ,  2025/15347 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1654 E., 2023/1598 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2015/907E., 2022/223 K.
Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulü ile 24.756,16 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile 79.756,16 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 inci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre, davalı tarafından temyize konu edilen miktar 79.756,16 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar yönünden REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
17.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.