Cumhurbaşkanına hakaret suçunda, Yargıtay 4. Ceza Dairesi, sözün muhatabının katılan olmadığı gerekçesiyle beraat kararını onarken, katılan vekilinin temyizini reddetti.
Özet: Cumhurbaşkanına hakaret suçlamasıyla yargılanan sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararının, bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddiyle onanması üzerine, katılan vekilinin sözün katılana yönelik olduğunu ve mahkumiyet gerektiğini ileri sürerek yaptığı temyiz başvurusunu inceleyen Yargıtay, deliller ve gerekçe doğrultusunda sözün muhatabının katılan olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmadığına hükmederek temyiz istemini esastan reddetmiş ve hükmü oy birliğiyle onamıştır.
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/538 E. 2022/1050 K.SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaretHÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddiTEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : OnamaYapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇSanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararına yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİKatılan vekilinin temyiz isteği özetle; suça konu sözün katılana yönelik söylendiğine, suçun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.III. GEREKÇEYapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç, takdir ve gerekçesi ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sözün muhatabının katılan olmadığı anlaşıldığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmayıp, katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.IV. KARARGerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.11.2025 tarihinde karar verildi.