Yargıtay 4. Ceza Dairesi, hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına karşı hem sanık hem katılan tarafından yapılan temyiz başvurularını esastan reddederek hükmü onadı.
Özet: Hakaret suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü onayan bölge adliye mahkemesi kararına karşı, sanığın delil yetersizliği ve suç nitelendirmesi, katılanın ise takdiri indirim ve erteleme gibi hususlardaki hukuka aykırılık iddialarıyla yaptığı temyiz başvuruları, Yargıtay tarafından suçun kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu sabit görülmesi, tüm delillerin eksiksiz değerlendirilmesi, eylemin doğru hukuki nitelendirilmesi ve cezanın kanuni bağlamda uygulanması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmadığı tespitiyle oy birliğiyle esastan reddedilerek hüküm onanmıştır.
4. Ceza Dairesi         2023/12393 E.  ,  2025/17580 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/489 E., 2023/604 K.
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; atılı suçu kabul etmeyip, cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak ve yeterli delil bulunmadığına, iddianamede belirtilen suç haricinde hüküm kurulduğuna,
Katılanın temyiz istemi özetle; aleni işlenen suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinin gerekçesiz şekilde uygulanmadığına, sanığın yakalama emri üzerine savunmasını alan hakimle karar hakimi farklı olup, sanığı görmeyen hakimin onun pişmanlık gösterdiğini bilmesinin mümkün bulunmadığına, duruşmalara katılmayıp hakkında yakalama emri verilen sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının, alt sınırdan ceza verilmesinin ve erteleme uygulanmasının hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık ve katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.11.2025 tarihinde karar verildi.